Гэты дзень у нашым лагеры быў па-сапраўднаму асаблівым — ён праходзіў пад знакам беларускай мовы, родных каранёў і грамадзянскай свядомасці. Раніца і вечар, гульні і выступленні — усё было прасякнута любоўю да сваёй краіны, павагай да гісторыі і цёплым сямейным духам.
Дзень пачаўся з важнай і сур'ёзнай размовы. На хвілінцы бяспекі, прысвечанай тэме «Сэксуальны гвалт», педагогі ў даступнай і далікатнай форме растлумачылі дзецям, што такое асабістыя межы, як распазнаць небяспечную сітуацыю і чаму важна не маўчаць, калі сутыкаешся з гвалтам або ціскам. Хлопцы даведаліся, што іх цела належыць толькі ім, і ніхто не мае права пераступаць мяжу асабістай прасторы. Галоўным пасылам стала простая і важная думка: «Ты маеш права сказаць "не" і папрасіць дапамогі». Разам з выхавацелямі дзеці абмеркавалі, да каго можна звярнуцца ў складанай сітуацыі — да дарослых, сяброў або спецыялістаў лагера, якія заўсёды гатовы падтрымаць і абараніць.
Творчая частка дня была прысвечана самому галоўнаму — сям'і. У межах выставы «Генеалагічнае дрэва» кожны маленькі мастак стварыў уласнае «дрэва жыцця», на якім намаляваў сваіх блізкіх: мам, тат, бабуль, дзядуляў, братоў і сясцёр. Пакуль дзеці малявалі, яны адначасова стваралі сваю аўтабіяграфію — маленькую гісторыю сваёй сям'і, дзе кожная галінка сімвалізавала кагосьці роднага. Карціны атрымаліся вельмі яркімі, сардэчнымі і разнастайнымі, а галоўнае — яны нагадалі кожнаму, як важна ведаць і шанаваць свае карані.
Адметнай падзеяй стала акцыя «Пароль неўміручнасці — родныя словы», якая прайшла ў рамках отрядных спраў. Хлопцы і дзяўчаты з захапленнем успаміналі самыя прыгожыя і каханыя беларускія словы — "здароўе", "радзіма", "маці", "вяселле", "душа". Яны разважалі пра тое, чаму беларуская мова — гэта не проста сродак зносін, а сапраўдная духоўная спадчына, якая перадаецца з пакалення ў пакаленне. Гэтыя словы сталі паролем да разумення нашай культуры і самабытнасці.
Далей настаў час для стварэння «Партрэта грамадзянскай актыўнасці юнага беларуса» — методыкі асабістаснага развіцця, падчас якой дзеці разам разважалі, якім павінен быць сапраўдны грамадзянін сваёй краіны. Яны абмяркоўвалі, што такое адказнасць, патрыятызм, павага да чужой працы, клопат пра прыроду і дапамога тым, хто побач. Так дзеці прыйшлі да высновы, што кожны з іх — ужо маленькі грамадзянін, які можа рабіць свет лепшым сваімі добрымі справамі і ўчынкамі.
Асаблівым выпрабаваннем стала квэст-гульня «Сцежка добрых рук». Спортыўнае мерапрыемства аб'яднала ўсіх дзяцей у адзіную дружную каманду: на працягу ўсяго маршрута ўдзельнікі павінны былі трымацца за рукі і такім чынам выконваць разнастайныя заданні на станцыях. Толькі дзейнічаючы разам, трымаючы адзін аднаго, хлопцы і дзяу́чынкі змаглі пераадолець усе перашкоды, развязаць загадкі і прыйсці да фінішу. Гэтая гульня навучыла дзяцей давяраць адно аднаму, адчуваць адказнасць за сябра злева і справа і разумець, што разам можна справіцца з любой задачай.
Вечарам адбылася сапраўдная святочная падзея — канцэрт «Беларускі вечар». На імправізаванай сцэне дзеці выступалі з беларускімі песнямі, як народнымі, так і сучаснымі. Гучэлі шчырыя галасы, гучалі мелодыі, якія нагадвалі пра прыгажосць роднага краю, яго шырокія палі, сінія азёры і добрых, працавітых людзей. Маленькія артысты ўкладалі ў свае выступленні душу, а зала шчыра падтрымлівала юных спевакоў бурнымі апладысментамі.
Пасля канцэрта зал напоўніўся рытмамі вясёлай дыскатэкі «Як з месяца зваліўся». Калі адны адчайна танцавалі і ўдзельнічалі ў танцавальных батлах, другія размясціліся за настольнымі гульнямі. Гэтым разам папулярная гульня «Джэнга» сабрала вакол сябе аматараў спакойнага і засяроджанага адпачынку, дзе важна цярпенне, увага і цвёрдая рука.
Самымі кранальнымі і глыбокімі сталі заключныя хвіліны дня — вечаровы агеньчык, дзе прайшоў прыём «Аб майстэрстве». У ціхай, утульнай атмасферы, пры мяккім святле агню і зорак, хлопцы і дзяўчаты сабраліся разам, каб падзяліцца тым, што ім запомнілася найбольш.
